İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Columbia’daki toplumsal cinsiyet bariyerlerini kırmak için bir şans- (Çeviri)

Bu yazının orijinali Chloe Pasin tarafından 14 Nisan 2020 günü Medium’da yayınlanmıştır.

Tarih boyunca Marie Curie, Maria Mayer, Rosalind Franklin ya da Barbara McClintock gibi kadınların bilime çok önemli katkıları oldu. Bugün dahi dünyanın farklı yerlerinde bilim alanında çalışan kadınlar COVID-19 salgını ile savaşma konusunda ön sıralarda.

Ancak, Columbia’nın farklı yerlerindeki doktora sonrası ve uzman araştırmacılar olarak, toplumsal cinsiyete dayalı kurumsal engellerin sıklıkla bizim en iyi çalışmalarımızı yapmamıza engel oluyor ve kadınların akademide başarılı olmasını daha da zorlaştırıyor. “Postdoc yaparken çocuk sahibi olmak kariyeriniz için kötüdür” ya da “Danışmanı onunla flört etmek istiyor, o her zaman buna hayır diyebilir” gibi cümlelerin hepsi akademik bilim çevresinde oldukça yaygındır. Ancak görünüşte zararsız gözüken bu yorumlar gerçekte kurumsal engeller üzerindeki bir boya gibidir.

Akademideki kadınlar zorbalık ve cinsel saldırı konusunda erkeklerden sayıca daha çok ve STEM alanındaki kadınların yarısından fazlasının toplumsal cinsiyete dayalı şiddet deneyimleri var. Aynı zamanda, çocuk sahibi olan kadınların %40’ı ayrımcılık ya da aile-arkadaş çevresinin yetersiz desteği dolayısıyla akademiyi bırakıyor ya da yarı zamanlı çalışmaya geçiyor.

Bizim Columbia’daki tecrübelerimiz bu şok edici istatistikleri doğruluyor. Columbia ile adil bir sendika sözleşmesi için mücadelemizi tamamlamak için uğraşırken, güçlü bir sözleşmenin tüm cinsiyetteki doktora sonrası araştırmacılar için üniversiteleri daha adil kılacağına inandığımız yollardan bazılarını paylaşmak istiyoruz.

Columbia yasal olarak IX. Başlık tarafından cinsiyete dayalı tacizleri araştırmak için sorumlu iken, Columbia Eye’da yakınlarda çıkan bir çalışma belirsiz çalışma saatleri, hayatta kalan kişiler için yetersiz koruma imkanları, misilleme ve tarafsız bir sürecin olmayışı pek çok kişinin güncel sürece olan inancını yitirmesine sebep oldu. Doktora sonrası araştırmacılar ya da Uzman Araştırmacılar ve ayrıca bizim danışmanlarımız akademideki gelecek kariyerimiz üzerinde etkileri olmasına karşın tacizleri bildirmemiz konusunda ayrıca zorluklar yaratıyor.

Pazarlık yaptığımız komite bu problemlere bazı çözümler sundu: taciz olduğu zaman şikâyet sürecinin hızlandırılması, bir soruşturma sürecinde araştırmacıların tacize uğramasını önlemek için alınacak geçici önlemler, herhangi bir misillemeye karşı yeniden kullanılabilir bir dil ve tarafsız bir hakem. 2500’den fazla postdoc, Uzman Araştırmacı ve doktora asistanlarının Columbia’nın harekete geçmesi gerektiği konusunda çağrı yapmış olsa da Columbia neredeyse bir sene sonra bu kavramları içeren bir öneriyi kabul etti.

Bu önlemlerin başka yerlerde çalışacağını biliyoruz, örneğin Conneticut Üniversitesi’ndeki bir araştırmacının doktorasını kendisini taciz etmekle suçladığı danışmanından uzakta tamamlayabilmesi ve California Üniversitesi’ndeki hamilelikle ilgili ayrımcılık konusunda savaş verip kazanan bir doktora sonrası araştırmacısında olduğu gibi.

Columbia’daki benzer çözümleri reddederek yönetim ödüllü bir nöroloji profesörünün cinsel istismar kurallarını ihlal ettiğini ancak resmi olarak görevinden alınsa da 2018’den beri aylarca çalışmaya devam etmesi gibi durumlara davet çıkarıyor. Daha sağlam bir şikâyet prosedürü ihbarı artırma, sessizlik kültürünü değiştirme ve adil bir sonuç elde etme olasılığını artırmaya yardımcı olabilir.

Ayrıca kadın araştırmacıları güce dayalı istismar ya da zorbalığı tecrübe etme konusunda -özellikle de ABD’ye vize ile seyahat edenler- sayıca daha fazladır. Columbia’daki uluslararası bir araştırmacının tecrübesi zorbalığın çalışmalarımızda en iyisini yapmamızı nasıl engellediğini gösteriyor. Eski danışmanı tarafından uğradığı zorbalığın üzerinden yıllar sonra, yazarlığının yanlış atfı hakkında bir dava açmak için eski üniversite bağlantılarını kullanmaya çalıştı. Ancak, zorbalık üzerine herhangi resmi bir Columbia politikasının olmayışı ve eski danışmanı ile bu kişinin arkadaşlarından oluşan bir komitenin süreci soruşturması sebebiyle şikâyeti reddedildi. Sonuç olarak, yanlış herhangi bir şey yapmamış olsa da alanından ayrılmaya zorlandı ve kariyerine yeniden başladı.

Columbia’daki aile-arkadaş yanlısı çevrenin eksikliği akademide bir kariyer yapmaya çalışan kadınların için daha da fazla engel oluşturuyor. Columbia federal hükümetin zaten garantisini verdiği şeyi sağlayacağı bir aylık ücretli ebeveynlik izni sunarak bazı ilerlemeler sağlasa da önerdikleri bir yıllık uzun dinlenme dönemi zaten büyük çoğunluğu yıllık sözleşme ile çalışan postdoc’lar için pek bir anlam ifade etmiyor.

New York’ta çocuk yetiştirmek yıllık 16,250 dolar- maaşlarının New York’taki pek çok araştırmacının gerisinde kaldığı, tecrübelerinin ya da yaşam maliyetlerinin hesaba katılmadığı Columbia’daki araştırmacı ebeveynlerin üzerinde çok büyük bir yük. Finansal zorluklara ek olarak, alt değiştirme ya da emzirme için gereken yerlerin yetersiz sayıda olması işyerlerini yeni anneler için soğuk bir yer haline getiriyor- ki bu Washington Üniversitesi’ndeki araştırmacıların sendikaları üzerinden ele aldıkları bir konu.

Columbia fırsat eşitliğine yönelik bağlılıkları ve buna yönelik geliştirdikleri yapıcı çözümlerle övünüyor. Ancak eğer kadınların STEM’lerde ve diğer akademik alanlarda az temsil edildiğini düşünüyorsak üniversite yönetimi daha iyisini yapabilir ve yapmalı. Üniversite yönetimini daha adil ve kapsayıcı bir Columbia inşa etmek adına cinsiyet eşitliğini destekleyen adil bir sözleşme üzerinde görüşmeye çağırıyoruz!

Chloé Pasin, PhD, Postdoctoral Research Scientist in the Dept. of Pathology and Cell Biology

Laureline Josset, PhD, Associate Research Scientist in the Earth Institute

Nicole Vo, PhD, Postdoctoral Research Scientist in the Dept. of Neurology

Bunu paylaş

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Show Buttons
Hide Buttons